Naar Sulaimaniyah

Tijdens een korte ochtendwandeling in Istanbul zag ik dat er ook in Turkije aandacht voor de tulp. Tegenover de grote moskee Aya Sophia was een veld aangelegd met tulpen in allerlei kleuren in een mooi motief. Terug in het hostel stond om 8.30 uur het ontbijt klaar op derde verdieping. Eenmaal daar aangekomen begreep ik waarom de bovenste verdieping werd klaargezet. Vandevelde deze etage had je een prachtig uitzicht over de Bosporus, richting Middellandse Zee.   

Na het ontbijt bracht de taxi ons naar het vliegveld. De rest van de dag stond in teken van reizen. Vanaf Istanbul vlogen we in twee uur naar Erbil. Op 1 april heeft Irak toestemming gegeven dit vliegveld in Iraaks Koerdistan weer te gebruiken. Hoewel dit een internationaal vliegveld is, was het er erg stil. We waren dan ook snel langs de paspoort controle.  

Daarna was het vooral wachten op de bus die ons naar Sulaimaniyah zou brengen. Toen we de bus eenmaal hadden gevonden gingen we op weg naar het appartement van het CPT. Onderweg kwamen we verschillende chequepoints tegen die wilde weten waar we heen gingen en wat onze plannen waren. De mededeling dat we een hulporganisatie waren was voldoende om doorgelaten te worden. Het landschap is groen en bergachtig. Op de hellingen zie je veel kuddes schapen. Op de vraag van één van de delegatieleden wat Iraaks Koerdistan exporteert kwam als snel het antwoord: olie. “Je hoeft maar ergens een put te slaan en je hebt olie”. Deze zijn overigens vooral beschikbaar voor buitenlandse oliemaatschappijen die de concessies gekocht hebben. De lokale boeren worden tegen en geringe vergoeding uitgekocht. Een proces dat versterkt is nadat enige jaren geleden er 2 stuwdammen gebouwd zijn in het noorden. Hierdoor zijn verschillende dorpen onder water komen te staan en moesten ook verschillende boeren verhuizen. Behalve dat hierdoor ook op een andere manier energie gewonnen kan worden is het tevens een drukmiddel op Bagdad. Door de kraan dicht te draaien heeft Irak waterproblemen. Zowel voor de drinkwatervoorziening als ook voor de olieproductie. Om het zwarte goud uit de grond te halen heb je water nodig zodat de olie onder grote druk omhoog komt. Inmiddels is er zoveel water op die manier met de olie vermengd dat het grondwater vervuild is. Dit is zichtbaar in de opbrengsten van de landbouw. Hierdoor kan het land minder zelfvoorzienend zijn dan voorheen en minder graan en fruit exporteren.

Eenmaal in Sulaimaniyah en het appartement aangekomen stond er en heerlijke maaltijd voor ons klaar. Nadat deze in een sneltreinvaart was opgegeten was het tijd om naar bed te gaan. Maar dat wilde ik natuurlijk niet voordat iets van mijn ervaringen had opgeschreven. Ik zie uit naar de verhalen van de bewoners. 

292 totaal aantal vertoningen, 4 aantal vertoningen vandaag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *