De route naar Kaskawa

Om tijdig in het dorp Kashkawa te zijn vertrokken we om 8.00 uur uit het hotel. Onderweg zagen we al dat het weersvoorspelling uit zou komen. Na een uur ging het regenen. De hoofdweg hadden we juist verlaten om via kleine weggetjes op onze bestemming te komen. Eerst over asfalt en later via onverharde wegen. Helaas was er zoveel water gevallen dat de weg onbegaanbaar werd. We moesten dus terug naar Akre, waar we vandaan kwamen, om via de andere kant naar het dorp rijden. Uiteindelijk hebben we een rit gemaakt van vijf ipv. tweeënhalf uur. Weliswaar een prachtige rit, maar wel lang om ongeveer 40 kilometer te reizen.  

 

De bewoners hadden speciaal op ons gewacht met de lunch. Na een kort welkomstwoord vertelde de gastheer over hun ervaringen in deze regio. Sinds eind jaren 80 zijn er veel mensen weg getrokken vanwege de Iraakse bombardementen en de komst van IS. Zij leven nu in Turkije, Armenië, de VS en Europa. De neef van zijn vader heeft jaren in de New York gewoond en wil nu terugkomen naar zijn geboorte grond maar vanwege de aanwezigheid van IS is hij hier nog niet klaar voor. Voor de gewelddadigheden was de gemeenschap verdeeld over vijftig dorpen. Daar zijn er nu nog zeven van over. Nog altijd is hij het CPT dankbaar dat zij bij het Turkse consulaat en de EU zijn geweest want daarna zijn de bombardementen volgens hem gestopt. De mensen die gebleven zijn willen graag blijven omdat ze niets kwaads in de zin hebben en het land willen bewerken. Zij willen vasthouden aan het geloof dat zij hier in vrede kunnen leven. Zoals zijn voorouders hebben ervaren in 1914. Vanwege de gevolgen van de Armeense genocide zijn zij als Syrische Christenen vanuit Turkije naar deze plek gereisd. 

Tegenwoordig liggen de problemen die ze hebben binnen het spectrum van discriminatie en de afwezigheid van de infrastructuur. Dat laatste hebben we gemerkt. Dat eerste gaat er venijniger aan toe. Zij krijgen bv. geen vergunningen om te bouwen en land te kopen. De eigendomsrechten van de grond gaat steeds meer over naar leden van enkele families. Die het oa beschikbaar stellen voor de olie-industrie. De opbrengsten daarvan zijn meestal snel uitgegeven. Vanuit de politiek is geen hulp te verwachten. Die politieke partijen doen alleen wat voor jou als je iets voor hen doet. Dat begint met lid worden.  

Hij bevestigde nogmaals hoe blij was met onze komst naar het dorp. Tijdens zijn inleiding liepen er verschillende mensen naar de ontmoetingsruimte van het dorp. Allemaal brachten ze wat lekkers te eten mee. Wij hadden voor een gigantische watermeloen gezorgd.

Wij werden uitgenodigd om aan tafel te gaan. Dat wil zegen iets uit de vele schalen te halen en staande op te eten. Een heerlijke Koerdische maaltijd. Ik werd voorgesteld aan iemand die jaren in Rotterdam heeft gewoond, maar nu weer thuis is. Zijn broer woont nog steeds in het Rotterdamse centrum. Wie weet kom ik een keer tegen. Straatnaam is bekend, het huisnummer was hij vergeten. Maar Nederlands sprak hij nog goed.

Na de maaltijd gaat één de vrouwen verder met haar verhaal. Zij zijn regelmatig lastig gevallen op het land tijdens de werkzaamheden door de strijders van de privé strijders van een aantal strijdende families die om de macht vechten. Hoewel het eigengrond is waar zij werken, hebben ze daar weinig bescherming. De straf tegen deze daden is onlangs verhoogd tot drie jaar gevangenisstraf, maar door onderhandse afspraken ontkomen de deze strijders vaak aan omdat ze officieel niet bestaan. In de rechtspraak gaat het er niet om of je Koerd, moslim of christen bent, maar wat rechtvaardig is. Iets wat hier nog te vaak ver te zoeken is. 

Een ander probleem is de afvoer van water. Deze spoelt zo hard af dat er aardverschuivingen zijn en dat er in de zomer te weinig water is voor irrigatie. Door eigen initiatieven wordt hier hard aan gewerkt om het water beter te gebruiken. Dat er niet geïnvesteerd wordt de overheid komt oa dat zij hoot dat de bewoners vertrekken als de leefomstandigheden verslechteren. Dan kan de grond gemakkelijker verkocht worden en komt het beschikbaar voor andere doeleinden. Maar nu het dorp in 1992 opnieuw is opgebouwd gaan de bewoners zeker niet meer weg.

Voor de nacht hebben we een klein huisje gevonden. Ik hoop niet al te veel last te krijgen van de muggen. Gelukkig heb ik een anti muggen spray meegenomen van huis.  

368 totaal aantal vertoningen, 4 aantal vertoningen vandaag

4 gedachten over “De route naar Kaskawa”

  1. Beste Han, dank voor je verslag: ik heb je “gevonden “en leef nu extra met je mee, vredesgroet Yvonne

    1. Dank voor je reactie. Nog een stadswandeling met in ieder geval een bezoek aan de blauwe moskee en deze reis heb ik alweer achter de rug. Ik verheug me erop hier nog meer over te kunnen vertellen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *