Een stukje geschiedenis

Na een goede nachtrust en een goed ontbijt maakte we kennis met de vaste delegatieleden. Dit team bestaat uit vier mensen die hier al langer zijn. Één van de leden is hier ongeveer drie jaar. Zij heeft hier haar man leren kennen, die eveneens actief is voor het team. Om aan te geven hoe bevoorrecht zij zich voelt vertelde ze dat haar man als Iraakse Koerd op dit moment geen toestemming krijgt om in de USA familie te bezoeken. Zijzelf kan bijna overal naar toe waar ze wil. Daarnaast behoort een collega uit de USA tot de vaste teamleden. Hij komt vanaf 2015 twee keer per jaar twee of drie maanden naar Koerdistan. 

Om elkaar weer wat beter te leren kennen werd ons gevraagd waarom we met deze delegatie waren meegegaan. Het is bijzonder welke uiteenlopende redenen worden genoemd en te horen op welke manier iedereen al langere tijd met het vredeswerk verbonden zijn. Een van de leden heeft ooit een half jaar in de gevangenis gezeten in Groot Brittanië nadat zij heeft meegedaan met een vredesactie. Een ander teamlid werkt als mediator in een gevangenis in haar woonplaats. Één van de leden is behalve socioloog werkzaam aan een Canadese universiteit, actief betrokken bij allerlei vormen van vredesactivisme. Het meest bijzondere was voor mij een oud militair die ruim tien jaar geleden in Irak is geweest en nu op deze manier zich wil inzetten voor vrede. Daarna kregen we de inleiding van het CPT. Een manier om onderdrukking ongedaan te maken is zonder oordeel naar mensen en situaties kijken en luisteren. Om ons daarin te oefenen kregen we de opdracht naar verschillende foto’s van mensen te kijken en op drie manieren onze eerste indruk op te schrijven. 1) welk gevoel heb je bij de foto? 2) welk opleidingsniveau denk je dat ze hebben? 3) wat is volgens jou hun inkomen?  Daarna kregen we de foto’s in een andere volgorde opnieuw te zien met de vraag of onze eerdere antwoorden bij de eerste reeks anders zou zijn bij de tweede reeks. Voor mezelf sprekend merkte ik dat het niet veel uitmaakte. Van een gezicht kun je niet afleiden of iemand hoog of laag is opgeleid en welk inkomen daar bij past. 

‘s Middags was het programma gevuld met een lezing over de geschiedenis van Koerdistan. Hoewel ik me al had ingelezen in het onderwerp, was het veel om in drie uur de historische en politieke achtergronden in een keer te horen. Twee direct betrokken Koerden vertelde bevlogen vanuit eigen ervaringen over de gevolgen die vanaf ongeveer 150 jaar geleden zijn gemaakt. Volgens de inleiders leefden voor die tijd, joden, christenen, moslims als Mesopotamiërs vreedzaam naast elkaar. Dit in tegenstelling tot Europa. Gebaseerd op geopolitieke keuzes die op basis van olie en invloed rond 1900 gemaakt. Door de Truks-Russische spanningen zijn er veel Armeense en Koerdische slachtoffers gevallen. Het was bijzonder dit verhaal juist op deze dag, 24 april, te horen. Vandaag is het de herdenkingsdag van de Armeense genocide in 1915. In deze periode is er aan de Koerden toegezegd dat er een onafhankelijk Koerdistan zou komen. Mede door de invloed van lokale heersers zou dit nooit van gekomen zijn. Wel zijn er in dit gebied onder leiding van de Engelse en de Fransen vanaf die tijd vele andere landen ontstaan, zoals Armenië, Irak en Syrië. Vanaf de vijftiger jaren heeft met name Turkije alles in het werk gezet Koerden en hun cultuur onzichtbaar te maken. Uit protest van deze onderdrukking is de PKK ontstaan. Eerst als politieke strijders waarvan een deel later gewelddadig werd. In mijn eerdere verslag heb ik al een opsomming van de betrokken partijen opgenomen, met dank aan Daan, en zal dat nu niet nogmaals doen. Hoewel daar zeker nog veel meer over valt te vertellen. Wat mij vooral zal bijblijven van deze middag is de gedrevenheid waarmee de inleiders hun inzichten wilden vertellen vanuit hun persoonlijke betrokkenheid voor onderlinge vrede voor alle bewoners voor dit hele gebied. Om dit te kunnen realiseren hoeven zij niet te rekenen op de overheden van de landen Turkije, Syrië, Irak en Iran. Turkije bombardeert steden waar veel Koerden wonen nadat zij aanhangers van IS hebben verplaatst naar deze plaatsen. Met toestemming van voormalig president Obama mag Turkije deze terroristen bestrijden. Irak zal zich niet inzetten voor vrede vanwege het referendum voor een vrij Koerdistan. Iran zal zich verzetten in verband met mogelijk verlies van olie inkomsten. En Syrië uit angst grondgebied te verliezen.

Tot slot voor vandaag is het voor de inleiders duidelijk dat het uiteindelijk slechts enkele families zijn die bepalen wat in dit gebied gebeurd. Waarbij zij onderling de macht, het geld en de zeggenschap verdelen. Gesterkt door de aanwezigheid van de eigen legers en knokploegen om hun belangen te beschermen. 

De komende dagen gaan jullie er meer over horen.  

 

324 totaal aantal vertoningen, 4 aantal vertoningen vandaag

Eén gedachte over “Een stukje geschiedenis”

  1. Beste Han, vandaag in de kerkdienst één van de verhalen van “Ik ben ..”uit Joh. gehoord. En voor jou (en de andere CPTers) geldt je bent er en je kunt de verhalen van de Koerden vertellen zodat we mee kunnen leven, vredesgroet Yvonne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *