Terug naar huis

Na mijn verblijf in Iraaks Koerdistan hebben jullie nog een verslag tegoed van mijn korte verblijf in Istanbul en terugreis naar huis. Deze laatste dag verliep met enige vertraging. 

Vanuit mijn bed heb ik twee delegatieleden, met wie ik op de kamer sliep in het hostel, rond 4.30 uur een goede reis kunnen wensen. Het ontbijt zou rond 8.30 uur klaar staan, dus had ik nog even de tijd om wat voor mezelf te doen. Met de stadskaart in mijn hand had ik bedacht om vanochtend de Aya Sophia, de blauwe moskee en de bazaar te bezoeken. 

Na het ontbijt bleek dat de rij bij de Aja Sophia zo lang was dat ik eerst naar de bazaar ben gelopen. Naast de grote hoeveelheid winkeltjes met kleding, aardewerk, sieraden, kruiden, tapijten, etc. was ik vooral onder de indruk van de muurschilderingen. 

Vanhieruit ben ik weer terug gelopen naar de Aja Sophia. De grootste voormalige kathedraal die gebouwd is van 500-1450. Het aantal wachtenden voor mij was zichtbaar korter geworden. Toch moest ik nog een uur in de rij staan om binnen te komen. Maar het was het meer dan waard. Wat een imposant gebouw! Zichtbaar versleten aan de tijd. Met steun van de Unesco worden de herstelwerkzaamheden verricht en is een gedeelte niet zichtbaar en afgesloten voor het publiek. Ik verheug me erop weer terug te kunnen als de restauratie klaar is, en misschien wel eerder. 

Voor de blauwe moskee zal ik zo wie zo een ander keer moeten terugkomen als ik die van binnen wil zien. Deze was gesloten.

Dan maar een stadswandeling in de resterende tijd. Achter de Aja Sophia ligt er een stadspark met allerlei beelden en bloemenperken.

Aan de andere ingang van het park heb je een prachtig uitzicht over de Bosporus naar Europa. Met rechts van mij de oude stadsmuur doet het mij realiseren hoe strategisch deze stad ligt. Tussen de Middellandse- en Zwarte Zee de doorgang van en naar Azie, Europa en Afrika. 

Veel tijd om hier bij stil te staan had ik niet meer. Via de kortste weg zocht ik de weg terug naar het hostel waar de shuttle mij eerder dan gehoopt naar het vliegveld zou brengen. De plek die ik heb leren kennen als wachtlokaal. Ik had mij inmiddels neergelegd bij het feit dat ik om 12.50 in de bus zou stappen, terwijl het vliegtuig om 17.00 uur zou vertrekken. Echter toen ik hoorde dat de KLM vlucht 2 uur vertraging had had ik toch echt liever nog wat rond gelopen in de stad. Achteraf bleek dat er technische problemen waren bij het vertrek uit Amsterdam, waardoor er van vliegtuig gewisseld moest worden. Vanzelf had ik daar alle begrip voor, per slot wil je alleen op een gewenste wijze naar beneden komen als je eenmaal boven bent. Toch gingen mijn gedachten ook terug naar de beide vluchten met Turkisch airlines, naar en van Erbil, met zichtbaar nieuwere en luxere vliegtuigen dan die van de KLM. Of ze daarmee ook minder problemen geven waardoor er een vertraging van 2 uur ontstaat weet ik niet. Maar ik was blij toen het 19.00 uur was en vertrok richting Amsterdam.

Daar aangekomen was ik heel snel bij de uitgang en werd ik opgewacht door mijn lieve vrouw en dochter. Eenmaal thuis gekomen snel de tas leeggeruimd en vermoeid van alle indrukken eindelijk weer in mijn eigen bed in slaap gevallen.

Wat een bijzondere ervaringen heb ik deze twee weken opgedaan! 

Waarbij mijn dank vooral uitgaat naar de mensen die het mogelijk hebben gemaakt dat ik met deze delegatiereis mee kon gaan. En voor de interesse die in mijn ervaringen is getoond door ruim 600 keer mijn website aan te klikken om op de hoogte te blijven van mijn interpretatie van de levensverhalen van de bewoners uit dit prachtige gebied. Dankbaar voor alles wat deze reisje gebracht heeft kan me beter dan goed voorstellen dat rond dit gebied, in het stroomgebied van de Eufraat en de Tigris, het tweede scheppingsverhaal is ontstaan uit Genesis 2.

226 totaal aantal vertoningen, 4 aantal vertoningen vandaag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *