Terug naar Sulaimaniyah

Vanochtend was ik al vroeg wakker. Nadat ik nog even was blijven vond ik om vijf uur dat het tijd was om op te staan. Een mede reisgenoot had aangegeven dus met ons tweeën gingen we op weg. Al snel wisten we waar we heen wilde en begonnen aan een stevige klim. Althans dat dacht ik. Uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Na een uur waren we boven en hadden een prachtig uitzicht over de vallei. Na een uur kwamen we weer in beweging om naar beneden te gaan. Over het algemeen verliep deze terugtocht probleemloos. Slechts twee ging ik onderuit op de steenachtige bodem, maar meer dan een paar schrammen heb ik er niet aan over gehouden. Veel leuker waren de dieren en de herders die we af en toe tegenkwamen.

Bij terugkomst bij het huis bij het huis bleek dat we al gespot waren door de anderen en konden direct aanschuiven voor het ontbijt. Daarna pakten we onze spullen om terug naar Sulaimaniyah te reizen. We namen afscheid van de familie die ons gastvrij had ontvangen.

Maar voordat we aan deze lange reis begonnen gingen we eerst nog wat de bergen in. Ook de anderen wilde graag een wandeling maken. Op en andere plek kregen we, nadat we op een rotsblok zaten, een uitleg wat hier de afgelopen jaren was gebeurd. Vanaf 1993 woont dit CPT lid uit Koerdistan in dit gebied. Op de top van de bergen, die vanaf onze kant steile rotspartijen zijn, had het leger ten tijde van het regime Saddam Hussein verschillende uitkijkposten neergezet om te zien wat er in de vallei gebeurde. Het bos dat ooit op de hellingen had gestaan is inmiddels opgestookt omdat de bewoners werden afgesloten van olie en elektriciteit. Onderweg hadden we al gezien dat er weer jonge aanplant is neergezet. Toen we weer terug waren bij de bus leidde de tocht naar het zuiden ons langs een mooi landschap. Indrukwekkend was het enorme stuwmeer dat nodig is voor de watervoorziening en, zoals eerder gezegd, voor het oppompen van olie. Af en toe maakte we een tussen stop voor thee en de lunch. 

Gaar van de vijf uur durende reis in de warmte waren we blij dat we weer thuis waren. Snel haalden we de bus leeg. Enkelen gingen direct onder de douche na vijf dagen van afwezigheid, anderen maakten het avondeten klaar en sommigen ruimden hun spullen op. Maar niet voordat iedereen een stopcontact had gevonden om de verschillende apparatuur op te laden. 

290 totaal aantal vertoningen, 4 aantal vertoningen vandaag

Eén gedachte over “Terug naar Sulaimaniyah”

  1. Beste Han, opnieuw veel dank voor je verslag. Vanavond is in Nederland de Dodenherdenking, voor allen die stierven tijdens oorlogsgeweld en/of strijd voor de vrede, waar ook ter wereld. één minuut stilte om dankbaar te zijn voor de vrijheid en vrede in ons land, één minuut stilte omdat op vele plekken in de wereld (nog) geen vrede en vrijheid is. Dank aan CPT en alle andere NGO voor geweldloos werken aan vrede. Vredesgroet, Yvonne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *